Miesięczne archiwum: Sierpień 2009

Jak to na Chrome przesiadłem się…

Działałem sobie na lisku od dłuższego czasu, ale ostatnimi czasy zaczął mnie zawodzić – i to porządnie. Spytacie, w czym rzecz. Otóż przesadą jest, by przeglądarka przy 2h użytkowania zjadała 400-500MB pamięci, przy kości 1GB. To jest totalna porażka, a nie chcę się uwsteczniać do Firefoksa 2.x, więc postanowiłem zmienić przeglądarkę, a wybór zawęziłem do 4 najpopularniejszych przeglądarek, czyli:

  1. Internet Explorer – śmiejcie się, ale chciałem dać szanse IE 8
  2. Opera – przypomniały mi się czasy, gdy to byłem Operowcem i każdemu polecałem tę przeglądarkę ;)
  3. Firefox – kolejna szansa po prostu
  4. Chrome – bo słyszałem, że jest lekki, szybki, no i jest od Google‚a

Jakie kryteria brałem pod uwagę podczas wyboru przeglądarki? Ano najprostsze:

  • czas włączania przeglądarki
  • użycie pamięci
  • działanie (szybkość wczytywania)
  • czyszczenie pamięci po wyłączeniu zakładek
  • funkcjonalność

Skoro jednym z kryteriów była funkcjonalność, to zapewne zastanawiacie się, dlaczego wybór padł na Chrome skoro on jest taki okrojony w opcjach, a zarazem niezwykle prosty w obsłudze, pozbawiony jakichkolwiek wodotrysków, masy ustawień. Innymi słowy, to jest po prostu przeglądarka ;) .


Nano bez tajemnic, cz. 3: Syntax

Tak, jak przewidziałem jest to ostatni wpis z serii Nano bez tajemnic. Poprzednie zgodnie z tym, co zaplanowałem przedstawiały kolejno: podstawowe zasady użytkowania programu (Nano bez tajemnic, cz. 1: Kodowanie i skróty), oraz ustawienia (Nano bez tajemnic, cz. 2: Ustawienia). W ostatnim wpisie z tej serii pokażę Wam, jak kolorować składnię poszczególnych plików – a właściwie to… nie pokażę, tylko napiszę, jak zrobić by Nano ożywił kolory szarości i umilił pracę :roll: .

Sprawa samego kolorowania składni ma się o wiele lepiej niż w przypadku poprzednich wpisów (a przynajmniej dla mnie ;) ), gdyż jedyne, co jest nam potrzebne, to specjalnie przygotowane pliki .nanorc, która są odpowiedzialne za kolorowanie składni. Pliki te zaś załączę na końcu samego wpisu.


Nano bez tajemnic, cz. 2: Ustawienia

W poprzednim wpisie Nano bez tajemnic, cz. 1: Kodowanie i skróty wspomniałem iż powstaną trzy części tej serii. Oto i przedstawiam Wam drugi odcinek :o .

Co odnajdziecie w dalszej części wpisu? Otóż znajdziecie tam informacje dotyczące konfiguracji Nano, jak np. zawijanie wierszy, gładkie przewijanie, automatyczny zapis, itd. . Wszystko, co opiszę odbywa się jedynie poprzez edycję pliku .nanorc, który to znajduje się w katalogu /home/ (~/).

Czy te ustawienia są przydatne? Owszem, są. Głównie dla lepszej pracy z programem.


Nano bez tajemnic, cz. 1: Kodowanie i skróty

Sam miałem niegdyś problemy z obsługą Shella, jak i Nano. Postanowiłem więc podzielić się zdobytą wiedzą, a zarazem zapisać wszystko, co wiem z nadzieją, że kiedyś może mi się to jeszcze przydać – bądź komuś innemu :roll: .

Dlaczego Nano, a nie na przykład VIM? Przyzwyczajenie? Lenistwo… cokolwiek byście nie wybrali, będzie dobrze. Po prostu lubię ten edytor, VIM jest, jak dla mnie zbyt rozbudowany, ja potrzebuję jedynie programu do edycji, podglądu i tyle, a nie kombajnu – a może po prostu ten program mnie przerasta :evil: .

Jest to pierwszy wpis z serii. Zamierzam wypuścić trzy wpisy. 1 – kodowanie + klawiszologia, 2 – ustawienia, 3 – kolorowanie składni Syntax.


Że też nie liczyłem na odpowiedź…

Podobnie, jak w temacie – że też mnie nie dziwi, że nie otrzymałem odp. od nk.pl. Ale dobra, może przejdźmy do sedna sprawy? Nie! Nie „przejdźmy”, wpierw wypadałoby napisać, że od teraz nasza-klasa.pe el posiada nowy adres, który przekierowuje na ten wspaniały portal, mowa o nk.pl! No po prostu obczajcie njusa z ostatniej chwili:

Krótszy adres serwisu – nk.pl
Od dziś by dostać się do naszego serwisu w pasek przeglądarki można wpisywać nie tylko tradycyjny adres: nasza-klasa.pl, ale także jego krótszą wersję: nk.pl. Możesz używać tego skrótu bez obaw – nie przeniesie Cię on nigdzie poza nasz portal.
zespół nasza-klasa.pl

Już widzę te tłumy walące drzwiami i oknami oraz innymi otworami, skandujące hasło: Dziękujemy Nasza-Klaso Pe El za ten skrócony adres! Jeee Łuuu Łaaa!

No to tyle drodzy czytelnicy z njusów. Przejdźmy do sedna, dopsz?